آبشار چشمه علی ورسک

 

در موقعیت جغرافیایی E525948 N355350 در نزدیکی پل پر آوازه  ورسک  بر مسیر ریلی تهران شمال در زير قله اتابک و تيزکوه، دره اي بسيار زيبا و نيمه جنگلي وجود دارد که نسبتا عميق است . در آن نزدیکی آبشار بسیار زیبا و پرآب چشمه علی که همان آبشار فصلی ورسک در انتهای یک تنگه جاری است که  به ارتفاع تقريبي بيست متر از اين دره به سمت روستاي ورسک جاري است. . آب اين آبشار از ارتفاعات قدمگاه سرچشمه مي گيرد. از روستاي ورسک تا زير آبشار حدود 30 دقيقه راه مي باشد که نيمي از آن از کنار آب رودخانه مي گذرد. آب و هواي اين منطقه معتدل، مرطوب و کوهستاني مي باشد.

 

برای رسیدن به این آبشار، باید از جاده فیروزکوه از تهران که به سمت شمال راهی می شوید پس از عبور از فیروزکوه و گردنه گدوک و عبور از تونل بعد از گذشتن از این گردنه به یک باره ظاهر شدن  پل راه آهن بر روی جاده نشانگر روستای ورسک است. این روستا کمی قبل از پل ورسک قرار دارد. پیش از رسیدن به این پل، یک پل زیبا بر روی جاده وجود دارد و چند متر آن طرف تر هم یک راه سر بالایی و باریک در سمت راست خواهید دید که شما را به سمت روستا می برد. روستا در کنار جاده قرار دارد و بعد از 2 دقیقه شما به محل شروع پیاده روی به سمت آبشار خواهید رسید. مسیر تا آبشار بسیار راحت بوده و با یک پیاده روی سبک نیم ساعته پای آبشار خواهید بود.

مسیر حرکت از میان دو کوه یا همان تنگه می گذرد. شما باید همین مسیر را ادامه دهید تا به آبشار ورسک که محلی ها به آن آبشار بزرگ می گویند برسید. در میانه راه بخشی از مسیر رودخانه ای که از کنارآن می گذرید، یک سطح شیب دار حدود 1 متری وجود دارد که به آن آبشار کوچک می گویند.

 

 

برای رسیدن به آبشار در ابتدا می بایست از زیر پل زیبای ورسک که در ارتفاع ۱۰۰ متری از سطح زمین است عبور کنید. گذر از این مسیر فرصت دیدن دقیق تر این پل و معماری زیبای آن را که در سال ۱۳۱۵ بنا شده است را به شما می دهد.

 

 

از تهران که به سمت شمال راهی می شوید پس از عبور از فیروزکوه و گردنه گدوک و عبور از تونل، به یک باره ظاهر شدن پل راه آهن بر روی جاده نشانگر روستای ورسک است. چند متر بعد از پل راه آهن روی جاده یک خروجی کوچک در سمت راست شما را به روستا هدایت می کند. اینجا جایی است که می بایست پیاده شد و مسیری کمتر از ۲ کیلومتر را به سمت آبشار ورسک طی نمود.

 

کیجاک چال (کرچال) ، سوادکوه ،مازندران

 

در 10 کیلومتری جنوب شهر پل سفید در بالای رشته کوه سنگی شرق ایستگاه دو آب و روبروی پادگان ارتش سوادکوه ، دهانه غاری از دور نمایان است . این غار زیبا در داخل ارتفاعات جنگلی مشرف به روستای پیت سرا در دوآب سوادكوه قرار دارد .

محل اصلی غار در بدنه یك دیوار60 متری از جنس آهك واقع شده كه ارتفاع آن از سطح زمین به 23 متر بالغ     می گردد.سقف گنبدی آن با كف غار نیز7 متر فاصله دارد.

 

 

دیواره 60 متری بشكل یك كلاهك می باشد بصورتی كه دهانه غار در زیر یك نقاب به طول چهارونیم متر قرار گرفته است محوطه زیر دهانه غار نیز بشكل یك كلاهك می باشد.

این غار یك شاهكار و یك اعجاز طبیعی است وضعیت آن نیز شرایطی را پدید آورده كه دسترسی به غار را غیر ممكن ساخته وتنها باتجهیزات كامل می توان به داخل آن راه پیدا كرد .

چشم انداز طبیعی مقابل آن نیز بسیار بدیع و چشمگیر است عمق غار كیجا كچال زیاد نیست ولی با وجود كوچك بودن و سادگی شكل و نمایی دلپسند دارد تمام مساحت داخل آن شامل یك تالار ساده بیضی شكل با طول 12 متر و عرض 10 متر و دو اتاق بزرگ كنار هم با اندازه های متفاوت می باشند.

اتاق بزرگتر در جانب شمال غار با شش متر طول و 75/4 متر عرض در جهت شمالی جنوبی و اتاقی كوچكتر با 5/5 متر طول و 10/4 متر عرض در جانب جنوب فضای داخلی ساخته شده اند.

این دو اتاق با یك دیوار از هم جدا شده و مدخل هر اتاق در ایوان جلو دهانه غار قرار دارد.

دیوارها 65 سانتی متر قطر دارند كه بیشتر قسمتهای آن از بین رفته است.

مصالح ابنیه داخلی سنگ و یك نوع گل بسیار سخت و محكم از جنس خاك رسی است كه در پای ارتفاعات به وفور یافت می شود.

سقف ابنیه داخل غار نیز با تنه درختان جنگلی منطقه تیر كشی شده بود.

غار كیجا كچال از هر جهت شبیه غار اسپهبد خورشید می باشد و مانند آن احتمالاً مربوط به اواخر دوره ساسانی و از دژهای دفاعی اسپهبدان طبرستان در برابر حمله اعراب به منطقه و پناهگاه سلاطین و حكمرانان وقت بود.

کیجا در زبان محلی به معنی دختر و کچال بتشدید حرف چ به معنی دستگاه چوبین بافندگی است. شاید سرچشمه این نام از داستانی قدیمی است که درباره این غار برسر زبان اهالی است و شرح آن به قرار زیر است:

نقل است در روزگاران‌ گذشته، دختری از نژاد پریان که از آدمیان می‌ترسید در این غارزندگی می کرد سرگرمی‌اش بافندگی بود (هنوز چوب‌های دستگاه بافندگی او در جلوی غار نمایان است) شب‌ها روز شد و روزها شب تا روزی چوپانی همراه گوسفندان خود به این غار نزدیک شد شکل و شمایل دختر را در دهانه غار دید و در دل عاشق او شد.

 

 

چوپان روزها به پای غار می‌آمد و به نی‌زدن می‌پرداخت تا اینکه پس از مدتی ترس این دختر از آدمیان‌ ریخت و کم‌کم به پسرک چوپان نزدیک شد و سر بر شانه‌ی او نهاد .

 

 

چوپان‌که دلبر را در اختیار خود دید کام دل از او بگرفت. دختر پری‌زاد که از شور و هیجان عشق به خود آمد، دید کار از کارگذشته است و از هوش برفت. چوپان جوان دختر را که دامنش آلوده به خون بود بر دوش‌گرفت تا به آبی برساند و شستشو کند. چند قطره از خون او بر خاک دامنه‌ی غار ، نزدیک رودخانه ریخت (خاک سرخی که اکنون در دامنه غار دیده می شود) سرانجام چوپان، دختر را به چشمه‌ای رساند و او را نظافت و طهارت‌ کرد. این چشمه امروز به «پری چشمه یا پرو چشمه » مشهور است و آب زلال و گوارای آن به رودخانه تالار می ریزد.

دختر پس از به هوش آمدن رضایت داد که با پسر چوپان به خانه‌ی او برود. پسر چوپان که اهل شهمیرزاد بود از دل و جان راضی شد و آن دو قدم در راه نهادند.

راه دو آب به شامرزا از قدیمی ترین راههای این ناحیه است . هنوز بر سختون و بندهای کوه آثار سنگ چین وطاقهای گذرگاه این راه باقی است. در پایان خود را به شامرزا رسانیدند.

سالیان سال در کنار هم زندگی کردند در شامرزا ( شهمیرزاد) تا امروز تیره‌ای بنام اپری Apory زندگی می کنند که بازماندگان نسل این دو هستند. دختران این طایفه از زیبایی بسیار برخوردار هستند به طوری که زبانزد خاص و عامند .

ﺑﻬﺎﺭﺍﻥﮐﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﺳﻨﺠﺪ ﺑﻪﮔﻞ ﻣﯽﺍﻓﺘﺪ ﺗﻤﺎﯾﻞﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﺷﻘﻪ ﻭ ﻣﻌﺎﻧﻘﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﭘﺎﯼ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺨﻮ* ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻧﺮﻭﻧﺪ .

ﭘﺮﯼ ﺭﻭ ﺗﺎﺏ ﻣﺴﺘﻮﺭﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ ---------- ﺩﺭ ﺍَﺭ ﺑﻨﺪﯼ ﺳﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻥ ﺑﺮﺁﺭﺩ

 

* بخو در فرهنگ لغت: حلقه و زنجیری که دست‌وپای چهارپایان یا زندانیان را با آن می‌بندند.

آبشار دراسله

آبشار دراسله ( آبشار دراسله تنگه ) پل سفيد-زيرآب در ۴۰ کیلومتری جنوب غربی شهر زیرآب، در دهستان ولوپی و ۲ کیلومتری جنوب روستای ییلاقی دراسله در موقعیت جغرافیایی  N355727   E524800 در استان مازندران واقع است. دراسله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه است. روستایی ییلاقی و وسیع در شهرستان سوادکوه (سرزمین خورشید) می باشد.

 

 

روستای دراسله که در ارتفاعات سوادکوه قراردارد دارای چشمه ها و آبشار متعددی است و گردشگران داخلی و خارجی در فصل تابستان از آن منطقه بازدید می کنند.  

 

 

منطقه ییلاقی دراسله دارای آب و هوای بسیار مطبوعی است. این آبشار زیبا با آب فراوان، گوارا و سرد در طول مسیر نیز بدلیل شیب تند زمین آبشارهای کوچک و بزرگ فراوانی را پدید آورده‌ است. آبشار دیگری نیز در ۱ کیلومتری غرب آن، در انتهای یک دره قرار دارد.

 

 

قدمت این سرزمین به زمان های بسیار دور باز می گردد. آنجا که نام اصلی آن را د̓رسرا به معنی سرزمین گرانبها گفته اند که به مرور زمان به دراسله تغییر یافت. گردشگران آن را "بهشت گمشده” می نامند.

 

 

 

دراسله از یک سمت به دشت مازندران و از سمتی دیگر از طریق دادالمرز به فیروزکوه و از سمتی دیگر نیز از طریق کوه های شلفین و سوات به چرات متصل می باشد.

 

 

 بسیاری دراسله را یک شهر بزرگ در گذشته می دانند. پیدا شدن قبرهای چندین طبقه در حواشی روستا خود گواه این مطلب است که در این منطقه جمعیت بسیاری می زیسته اند.  دراسله به معنی سراي در و گوهر می باشد.

 

 

 

این روستا در زمان‌های دور محل استراحت ناصرالدین شاه بوده است . اینطور گفته شده که بنیان گذار کشتی پهلوانی در این منطقه ناصرالدین شاه می‌باشد.

 

در این روستا آبشاری وجود دارد که تنگ دراسله نام دارد. این آبشار زیبا با آب فراوان ، گوارا و سرد در طول مسیر نیز بدلیل شیب تند زمین آبشارهای کوچک و بزرگ فراوانی را پدید آورده‌است. آبشار دیگری نیز در یک کیلومتری غرب آن، در انتهای یک دره قرار دارد که بسیار پر آب می‌باشد.

 

آب و هواي اين منطقه بسيار مطبوع بوده و آبشارهاي زيباي آن در زير پرتو نور خورشيد چون مرواريد مي درخشند. ماهي قزل آلاي رودخانه هاي اين ييلاق داراي شهرت خاصي است. گياهان دارويي مانند گل گاوزبان، پرسياوشان و گل هايي با اسامي محلي اورشمک، کاس، کولک، الزي، الک، گوشکا، سمراق، دازه، گل فتمين و ميوه هاي وحشي از قبيل تل کا، زرشک، وليک، گل چنگيل و آلوچه نيز به وفور در اين ناحيه يافت مي شوند.

 

مسیر دسترسی به این روستا از پلیس راه زیر آب شروع می‌گردد که به دو راهی آزاد مهر و یا جاده آلاشت معروف است. این مسیر آسفالته بوده و در مسیر ذکر شده از جاده اصلی سواد کوه جدا شده و پس از پیمودن هفت کیلومتر به دو راهی دیگر می‌رسد که از جاده اصلی و آسفالت آلاشت جدا شده و به صورت خاکی ادامه می‌یابد و پس از طی بیست و چهار کیلومتر به دراسله می‌رسد.

غار زنگیان یکی از غارهای طبیعی در منطقه سوادکوه

 

 

غار زنگیان یکی از غارهای طبیعی در منطقه سوادکوه در استان مازندران قرار دارد و یکی از زیباترین غارهای منطقه سوادکوه می باشد جهت دست یابی به این غار زیبا در جاده بین زیراب و پلسفید کنار پلیس راه جاده ای در سمت راست قرار دارد. این جاده از یک سمت به منطقه شش رودبار (دراسله) و از سمت دیگر به آلاشت ختم می شود. بعد از وارد شدن به جاده مسافتی حدود 8 کیلومتر را طی کرده و بعد از روستای لله بند به دو راهی بر می خورید که سمت راست آن به آلاشت می رود و جاده سمت چپ به منطقه شش رودبار و دراسله ختم می شود جاده را به سمت چپ ادامه مسیر داده و پس از طی مسافت 7 کیلومتر به جاده ای خاکی و باریک در سمت راستتان می رسید جاده کمی نامشخص می باشد در روبروی جاده صخره ای بزرگ وجود دارد پس از وارد شدن به جاده چند پیچ را طی کرده و در کنار تاسیسات ماشین را پارک کنید از این نقطه پیاده روی آغاز می شود مسیر کمی نامشخص است و پاکوب مشخصی ندارد.

 

 

پس از وارد شدن به غار زنگیان دو مسیر وجود دارد یکی مسیر سمت چپ که بن بست می باشد و دیگری مسیر سمت راست که رو به بالا آغاز می شود این مسیر تا انتهای غار پیش می رود حتما از نخ راهنما در پیمایش این غار استفاده کنید چون احتمال گم شدن در آن وجود دارد تقریبا وجود یک راهنما در این غار الزامیست 4 تالار تقریبا بزرگ در مسیر دیده می شود و استلاگتیت و استلاگمیتهای بسیار زیبایی در این غار به وجود آمده و در انتهای غار کریستالهای بسیار زیبایی وجود دارد همچنین در حوضچه آب که در انتهای غار وجود دارد استخوانهای بزرگی دیده می شود که می تواند متعلق به انسانهایی در گذشته باشد این غار محل زندگی خفاشها نیز می باشد و به وفور در مسیر دیده می شوند در ضمن یک طناب 20 متری 8 میلی و کارابین همراه داشته باشید چون در 3 قسمت از مسیر پله و چاهکی 4-5 متری وجود دارد که نیاز به حمایت جهت فرود دارد مناظر اطراف غار نیز بسیار زیباست مسیر شمال غرب ارفه کوه و منطقه دراسله به وضوح دیده می شود امیدوارم این گزارش کوتاه بتواند به شما در بازدید از این غار یاری برساند.

 

 

به بیان دیگر غار زنگيان در پايين دست روستاي زنگيان و سمت غرب روستاي ارات بن (و شمال دشت هاي ارات بن) قرار دارد. اين غار از غارهاي طبيعي با طاق هاي طبيعي بوده كه داراي قدمت زياد مي باشد. اطراف غار صخره است مه این صخره سنگي همانند فرشي در اطراف اين غار پهن شده است. گفته م یشود دهلیزهای این غار تا 720 متر هم شناسایی شده است.

 

بلند ترین آبشار ایران در جنگل بکر انجیلی کای روستای کالیکلا

 

 

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما ، تیمی از کمیته گردشگری سوادکوه شمالی بلند ترین آبشار منطقه لفور را به ارتفاع 220 متر در دل جنگل های بکر انجیلی کا در سوادکوه شمالی شناسایی کردند .

فرماندار ورئیس کمیته گردشگری سوادکوه شمالی گفت: امروز با حضور اعضای این کمیته آمدیم تا از مرتفع ترین آبشار ایران وشاید خاورمیانه بازدید و زمینه را برای جذب هر چه بیشتر گردشگران فراهم کنیم.

منصوریان افزود : این آبشار در 3کیلومتری روستای کالی کلا لفور قرار دارد که می تواند با ایجاد راه دسترسی فرصت بهرمندی را برای طبیعت دوستان واشتغال فراهم کند.

رضا دانش زاده رئیس گردشگری سوادکوه وسوادکوه شمالی هم دراین باره گفت :در سوادکوه شمالی 84 آبشار از 50 تا 280متر شناسایی شده که به زودی اعلام می شود .

منطقه جنگلی لفور زیبا و خوش اب و هوا و در بیست کیلومتری جنوب شرقی قائم شهر قرار دارد .

باتوجه به معرفي اين آبشار جا دارد از گروه فعالان محيط زيستي وگردشگري اسپرز با سرگروهي دکتر آقائي که مقدمات معرفي اين اثر فوق العاده زيباي طبيعي را فراهم آوردند تشکر نموده واميد است اين موضوع موجبات شکوفائي صنعت گردشگري شهرستان سوادکوه شمالي را فراهم آورد.

روستای شاه کلا

 

روستای شاه کلا در 45 کیلومتری شیرگاه آخرین روستای لفور سوادکوه می‌باشد. این روستا از شمال به روستای رئیس کلا و از جنوب و غرب به سلسله کوه‌های البرز و جنگل و از شرق به بابل رود و زمین‌های شالیزاری روستا منتهی می‌شود. پشینه تاریخی این روستا به حدود 800 سال قبل برمی گردد. شغل اصلی اهالی این روستا کشاورزی می‌باشد .البته برخی از مردم در گذشته به پرورش کرم ابریشم و زنبورداری مشغول بودند ولی امروزه این صنایع از بین رفته است وبرخی از مردم این روستا به دامداری سنتی مشغول هستند. یکی 

از اماکن دیدنی روستای شاه کلا آستانه سید علی کیا سلطان است که نشانه سادات پروری و دلبستگی به ائمه اطهار و خاندان است.نقل است ایشان از نوادگان امام چهارم حضرت امام زین االعابدین می‌باشند که در حدود 720 هجری قمری تحت تعقیب حکام جور از سلسله جبال صعب العبور البرز گذشته و در گذار از جنگلها و کوهها مجروح و در این حوالی به شهادت رسیده و به خاک سپرده می‌شوند. امام زاده سید محمد آل کیا که آستانه مبارکه ایشان در روستای بورخانی واقع شده است برادر ایشان است.از سال 720 هجری تا به امروز بقعه‌های این دو امامزاده بزرگوار زیارتگاه دوستداران ولایت و ائمه اطهار بوده است. ساختمان جدید بقعه امام زاده سید علی آل کیا طی سالهای 80- 1374 ساخته شده است و از معماری اسلامی زیبایی بهره منداست، به برکت وجود این امامزاده آخرهفته و تعطیلات این روستا پذیرای خیل کثیری از زائرانی است که عموما از شهرها و روستاهای اطراف به آنجا می‌آیند. در ایام عزاداری محرم به ویژه روزهای تاسوعا، عاشورا اربعین و نیز 28 و 29 صفر شاکلاء همیشه پذیرای دسته جات و هیئات مختلف عزادارانی است که از روستاها و شهرهای دور و نزدیک به ویژه شهرهای شیرگاه و بابل می‌آیند. شاکلاء در منطقه ای دره مانند با چشم اندازی بسیار زیبا مثل همه روستا‌های لفور در قلب جنگلهای انبوه واقع شده است و مردمی مهمان نواز و صمیمی را در خود جای داده است. رودخانه جوان و خروشان بابولک با صدای دلفریب و گوشنوازش از کنار این روستا عبور و در پایین دست روستای دهکلان به بابلرود می‌پیوندد.عبور رودخانه، مجاورت جنگل، شالیزارهای حاشیه روستا و بیش از همه آستانه مبارکه امامزاده سیدعلی آل کیا چشم اندازی بی بدیل را در این گوشه از سرزمین اسلامی ایجاد کرده است.

 

 

ضمنا پرورش ماهی های سد آبی در اطراف روستا باعث شد تا در حوالی این پرورش ماهی ها مکان اتراق مسافرین می باشد.

 

 

 

 

 

 

پارک جنگلی بابلکنار

 

پارک جنگلی بابلکنار 

 

 

پارک جنگلی بابلکنار دارای ۷۶۰ هکتار مساحت می باشد. در فاز اول این پروژه ۴۰ هکتار آن به بهره برداری رسیده است. پارک جنگلی طبیعت بابل‌کنار از سوی معاون توسعه مدیریت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور به عنوان منطقه نمونه گردشگری معرفی شد این پارک زیبا جزء محدوده ی جنگلی روستای درونکلا شرقی است.

 

در دل این پارک دهکده ای کوچک قرار دارد با نام بزچفت. طبیعت بابلکنار با دارا بودن مساحتی بیش از ۷۱۶ هکتار و وجود چشمه ای کوچک در دل خود و انبوه درختان زیبا و سایر امکانات گردشگری همچون امکانات بسیار خوب و وسیع این محیط طبیعی از جمله راه و جاده آسفالت، وسایل بازی کودکان، آبخوری های بهداشتی، آلاچیق، سرویس های بهداشتی، نمازخانه و… طی چند سال به مکانی شناخته شده در استان مازندران و حتی خارج از آن تبدیل شده که با آمدن فصل بهار و تابستان انبوه مسافران و گردشگران را روانه منطقه ی تفریحی توریستی و کوهپایه ای بابلکنار زیبا می کند

 

بعد از ورود به مرکز شهر به فلکه کارگر و از آنجا مستقیم ۲۲ کیلومتر را طی می کنید این جاده به جاده گنج افروز معروف است بعد از طی ۲۲ کیلومتر در سمت چپ شما تابلویی به نام پارک جنگلی طبیعت بابل کنار مشاهده می کنید.

 

 

بابلکنار در یک نگاه

بخش بابلکنار با مساحت ۷/۱۴۵ کیلومتر مربع در جنوب شهرستان بابل واقع گردیده است از شمال با بخش مرکزی و از جنوب با بخش بند پی شرقی و بخش شیرگاه ، شهرستان سوادکوه از سمت شرق با بخش مرکزی قائمشهر و از غرب با بخش های گتاب و بند پی شرقی محدود می گردد. بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ جمعیت بخش بالغ بر ۲۴۹۵۵ نفر با ۶۷۷۰ خانوار اعلام شده است . بخش دارای دو دهستان بابلکنار با ۲۶ روستا و آبادی و جمعیتی بالغ بر ۱۷۵۵ نفر و دهستان درازکلا با ۴۴ روستا و آبادی با حمعیتی بالغ بر ۷۴۴۰ نفر می باشد. ۳۶ روستا در بخش دارای شورای اسلامی و ۲۶ روستا دارای دهیاری مصوب و فعال می باشند.

موقعیت جغرافیایی بخش: از نظر جغرافیایی بخش بابلکنار با دو قسمت جلگه ای و جنگل تقسیم می شود قسمت جلگه ای عمدتا در قسمت شمالی و بخش جنگلی در قسمت جنوبی بخش قرار دارد.

فعالیتهای کشاورزی بخش بابلکنار : محصولات کشاورزی و تولیدی بخش بابلکنار عمدتا شامل شالی با سطح زیر کشت بیش از ۵۳۰۷ هکتار و محصولات باغی شامل انواع مرکبات و میوه های سیاه ریشه شامل هلو و شلیل با سطح زیر کشت بیش از ۶۷۱۰ هکتار می باشد. شایان ذکر است که بخش بابلکنار بتنهایی تقریبا نیمی از سطح زیر کشت تولید مرکبات شهرستان بابل را به خود اختصاص داده است.عمده سطح زیر کشت شالی نیز در فصل زمستان به زیر کشت دوم نظیر سبزی و گلزا اختصاص می یابد و در این حوزه نیز بخش سهم عمده ای در تولید این نوع محصولات را دارا می باشد

 

 

 

فعالیت های دامپروری و طیور در بخش بابلکنار :

در بخش بابلکنار ۱۳ واحد صنعتی دامپروری و ۱۹۰۰ واحد سنتی با جمعیت بهره بردار و شاغل جدود ۱۰۵۰۰ نفر مشغول به فعالیت می باشند که سهم عمده ای در تولید گوشت و شیر مصرفی شهرستان را دارا می باشدتعداد واحد های پرورشی طیور فعال در بخش بابلکنارشامل ۸ واحد گوشتی و ۲ واحد تخمگذار بوده که در مجموع ظرفیت پرورش طیور برای بخش را به عدد ۴۷۰۰۰۰ قطعه ای رسانده که این امر نشان دهنده نقش بسیار مهم بخش بابلکنار در تامین گوشت مرغ می باشد.

فعالیت های آبزی پروری در بخش بابلکنار تعداد ۲۱ واحد آب بندان به مساحت ۹۰ هکتار در روستاهای بخش بابلکنار وجود داشته که سهم بسزایی در آبیاری ارازی کشاورزی و تولید و پرورش ماهی و ایجاد اشتغال را دارا می باشد.سایر فعالیت های کشاورزی بخش از دیگر فعالیتهای کشاورزی بخش می توان به تولید عسل سالانه به میزان ۳۶ تن و تولید گوجه سبز اشاره کرد.

 

 

فعالیت های صنعتی بخش بابلکنار:

صنایع موجود در بخش بابلکنار شامل شهرک صنعتی بابلکنار با مساحت ۴۰ هکتار اشاره کرد که از سال ۱۳۶۹ تاسیس شده و دارای واحد های مختلف صنعتی فعال می باشد.

از دیگر واحد ها صنعتی موجود در بخش می توان به شرکت صنعتی درونکلای شرقی با مساحت ۱۱ هکتار اشاره کرد

سلام دوست عزیز به نظر من کمتر جایی در ایران وجود دارد که شرایط این شهر زیبا را داشته باشد 1- nazdik budan be tehran 2- khosh abo hava budan 3- daraye manateghe bekr ke hanuz turist jamaat unja ro takhrib nakardan 4- nazdik budan be darya 5- be dalile kuchak budane in shahr va jamiyate kam an dur az hayahoo va sholughist 6-sharayete pishrafte eghtesadi faravan 7- dar dast res budan tamamie emkanate refahi pezeshki tafrihi va az in ghabil 8-zemnan gheymate zamin dar in shahr payin mibashad pishrafte gheymat ziyad bandeh bavar konid bedune inke hich hesse vatan dusti dar gofte hayam dakhil bashad be shoma miguyam shahri ba in hame khubi kam peyda mishavad dar surate soalate bishtar dar nazarat peyghame khosusi be gozarid

جاذبه های استان مازندران

جاذبه های تاریخی و معماری استان مازندران

 

استان زيباي مازندران علاوه بر همه‌ي جاذبه هاي خود از بناهاي معماري و تاريخي قابل توجهي نيز برخوردار است و دارابودن يادمان هاي تاريخي نظير مقبره مير بزرگ آمل، برج لاجيم سوادكوه، برج رسكت سوادكوه، مجموعه‌ي تاريخي فرح آباد ساري و عباس آباد بهشهر، قلعه پولاد در بلده نور، كندلوس نوشهر و ... نمايان گر قدمت تاريخي و هنر معماري اين سرزمين است. كاخ ها و عمارت های قدیمی که به سبب آبادانی منطقه؛ به دستور شاهان و سلاطین مختلف ساخته شده اند، بارزترین بناهای معماری این منطقه را تشکیل می دهند. تعدد رودخانه هاي موجود در استان مازندران در طول تاريخ وجود پل هاي قديمي و متعددي در اين استان را سبب شده كه امروزه به جاذبه اي براي استان مازندران تبديل شده است. پل محمدحسن خان كه بر روي رودخانه بابل تاسيس شده است، پل بابلسر بر روی رودخانه بابلسر، پل چالوس بر روی رودخانه چالوس، پل سرخ رود بر روی رودخانه هراز، پل دوازده پله بر روی رودخانه هراز در وسط شهر آمل و پل ورسك بر روی دره‌ي ورسك از جمله پل هاي معروف اين منطقه به شمار مي آيند كه از ارزش هاي جهانگردي برخوردار هستند.

كاخ بابل درجنوب شهر بابل، عمارت و باغ صفوی «باغ شاه» كه هم اينك محل شهرداری بهشهراست، كاخ صفی آباد در بالای كوهی مشرف به بهشهر، كاخ عباس آباد در 8 كيلومتری جنوب خاوری بهشهر، كاخ چشمه عمارت در شهر بهشهر، كاخ تيمشان در 5 كيلومتری خاور نور، مجموعه صفوی فرح آباد در 28 كيلومتری شمال ساری، كاخ اجابت در روستای اجابت از بخش كلاردشت، كاخ چای خوران درچالوس و خانه‌ي نيما (شاعر معروف و معاصر) در روستاي يوش از جمله ‌ي كاخ ها و عمارت هاي ديدني و تاريخي استان مازندران هستند.

بقعه هاي متبركه زيادي نيز در سطح استان مازندران پراكنده شده اند كه امام زاده عباس، امام زاده يحيی، امام زاده های قاسم، ‌گنبد فخرالدين در ساری همراه با بقعه‌ي امام زاده عيسی بن كاظم و بقعه‌ي شاطرگنبد از جمله معروف ترين بقعه ها كه از ارزش هاي گردشگري برخوردار هستند؛به شمار مي آيند.

برج رسكت در بخش دودانگه ساری و برج سلطان زين العابدين در ساري همراه با برج لاجيم در روستای لاجيم سوادكوه از ديگر ديدني هاي استان مازندران محسوب مي شوند.

بقعه ميرحيدر در آمل، بقعه درويش فخر الدين در بابل، بقعه آقا شاه بالوزاهد در 21 كيلومتری جنوب خاوری سولده در روستای آهودشت نور، بقعه سلطان محمد طاهر در كناره جاده بابل ـ كيا كلا همراه با تكيه مقريكلا در بخش بندپی ديگر ديدني هاي استان مازندران را تشكيل مي دهند. بازارهاي محلي آمل و بابل نيز كه انواع محصولات را عرضه مي كنند از جاذبه هاي محلي و مهم استان مازندران هستند

قلعه شاهاندشت در روستای شاهاندشت لاريجان، قلعه كنگلو در 20 كيلومتری جنوب خاوری سوادكوه همراه با قلعه بلده از ديگر بناهاي تاريخي، قديمي و معماري استان مازندران به شمار مي آيند كه در كنار جاذبه هاي متعدد طبيعي، اجتماعي و فرهنگي مجموعه‌ي با ارزشي تحت عنوان «استان مازندران» به وجود آورده كه همواره پذيراي گردشگران بي شماري است.

 

جازبه های گردشگری استان

 

صنعت گردشگري : استان مازندران به لحاظ موقعيت طبيعي و جغرافيايي در بخش طبيعت گردي جزء استانهاي برتر و قطب گردشگري كشور محسوب مي گردد. نزديك به 12 ميليون نفر گردشگر داخلي و دهها هزار توريست خارجي هر ساله به منظور گذراندن اوقات فراغت از اين استان ديدن مي كنند. وجود درياي مازندران (كاسپين ) با ساحل زيبا و مناسب بهمراه برخورداري از دامنه ها (و پاركهاي) جنگلي و كوهستاني ، وجود قله دماوند با 5670 متر ارتفاع معروف به بام ايران ، غارها، آبشارها ، رودخانه ها ، آبهاي متعدد سرد و گرم معدنی، چشمه ها، تالاب ها به ویژه شبه جزیره میانکاله در بهشهر بیش از 800  آثار تاریخی شناسایی شده نظیر مجموعه تاریخی شهرهای آمل، چالوس و ساری، این استان را به مجموعه ای متنوع براي استفاده گردشگران با انگيزه مختلف بدل نموده است. نزديك به يكصد واحد اقامتي شامل هتل ، متل ، هتل آپارتمان ، مهمانپذير و مجتمع تفريحي ساحلي ، جنگلي و كوهستاني همراه با دهها آژانس خدمات مسافرتي و جهانگردي خدمات لازم را به گردشگران ارايه مي كنند. بنیاد علمی  مهندس حریری بابل و موزه هاي: شهر بابل ، مجموعه فرهنگي كندلوس كجور نوشهر ، موزه تاريخ طبيعي خشكه داران در مسير جاده اصلي تنكابن - چالوس ، تماشاگه خزر كاخ رامسر و 000 امكانات بازديد بيشماری را برای بازديد گردشگران داخلي و خارجي فراهم آورده است

 

جاذبه هاي طبيعي

 

علاوه بر سواحل دريا ، مناطق جلگه اي سبز ، دامنه جنگلي و كوهستاني بسيار زيبا به طول 338 كيلومتر از شرق به غرب ، سایر جاذبه هاي طبيعي آن  بشرح زير است:

 

شبه جزيره ميانكاله

يكي از 18 منطقه بيو سفري كره زمين در بهشهر ، تا خليج گرگان ( آشوراده) ادامه دارد.

پناهگاه حيات وحش

ميانكاله ، سمسكنده ، دشت ناز و دودانگه  و چهار دانگه در ساري و سياه بيشه در آمل

 

درياچه ها

ولشت كلاردشت (چالوس) ، خضرنبي (نوشهر) ، شورمست (سوادكوه) ، سدلار(آمل)

 

رودخانه ها

چالوس ، تجن ساري ، سجاد رود و بابل رود(بابل) ، هراز در آمل ،سرداب رود چالوس و چشمه کيله تنکابن

 

آب معدني

آبهاي گرم روستاهاي آبگرم، اسك و استراباكوه (بائيجان ) در لاريجان آمل در مسير جاده هراز ، رامسر و سادات محله (رامسر) و آب سرد معدني  آمولو (آمل)

 

غارها

دانيال (سوادكوه) ، اسك (لاريجان آمل) و هوتو در (بهشهر)

 

پاركهاي جنگلي

سي سنگان (نوشهر) و نور از بزرگترين و مهمترين پاركهاي جنگلي استان و كشور هستند.

 

جاده هاي توريستي

چالوس ، هراز ، فيروزكوه و سه خط طلاي راه آهن سوادكوه ( و پل ورسك)

استان با جاذبه هاي فراوان طبيعي و تاريخي و وجود دهها هتل و مهمان پذير و تأسيسات بين راهي متعدد ، شرايط بسيار مناسبي را براي ورود 12ميليون گردشگر داخلي و خارجي به  مازندران(علاوه بر جمعيت ساكن نزديك به 3 ميليون نفر)فراهم آورده است.